تخمین پاسخ لرزه ای سازه ها در روش تحلیل تاریخچه ی زمانی تحت تاثیر رکوردهای حرکت زمین قرار دارد. با توجه به اینکه پیش بینی دقیق مشخصات زلزله های آینده امکان پذیر نیست، نحوه ی انتخاب رکوردهای حرکت زمین همواره به عنوان یک چالش در مهندسی زلزله مطرح بوده است. در این مطالعه، یک روش برای انتخاب مجموعه ی مناسب از حرکات شدید زمین با توجه به ویژگی های زمین شناسی و ژیوتکنیکی یک ساختگاه خاص معرفی و مورد بررسی قرار می گیرد. از مجموعه رکوردهایی که در این مطالعه پیشنهاد می-شود، می توان برای تحلیل انواع سازه ها بدون توجه به پریود ارتعاشی آن ها، حتی در ساختگاه هایی که در معرض حرکات پالس-گونه ی حوزه ی نزدیک قرار دارند، استفاده کرد. رکورد های حرکت زمین به نحوی انتخاب می شود که میانگین و انحراف معیار طیف های پاسخ آن ها با طیف طراحی هدف مطابقت داشته باشد. بدین منظور از طیف های پاسخی که بر مبنای مشخصات آماری طیف طراحی هدف شبیه سازی می شوند، استفاده می شود. در نظر گرفتن انحراف معیار طیف طراحی در انتخاب رکوردها، به طور مناسب عدم قطعیت ذاتی در رکوردهای زلزله را در نظر می گیرد. از بین حدود 300 رکورد، یک مجموعه ی30 تایی و یک مجموعه ی 7 تایی از شتاب نگاشت های زلزله که دارای بیشترین مطابقت با پارامترهای آماری طیف هدف می باشند، برای خاک های I، II و III پیشنهاد می شود. در این مطالعه، همچنین یک روش مناسب با عنوان حداقل مجموع مربعات خطاها برای تعیین ضرایب مقیاس رکوردها، مطابق ضوابط استاندارد 2800 ایران پیشنهاد می شود. نتایج نشان می دهد که استفاده از روش های مختلف برای مقیاس کردن رکوردها، علیرغم رعایت ضوابط آیین نامه می تواند منجر به ضرایب مقیاس مختلف برای رکوردهای مختلف و در نتیجه برآورد متفاوت از پاسخ سازه ها در تحلیل تاریخچه ی زمانی شود.

چندین حالت در طراحی لرزه ای سازه ها وجود دارد که ساده سازی تحلیل لرزه ای آیین نامه ای برای آن قابل استفاده نیست. در این حالات اغلب آیین نامه ها تحلیل تاریخچه زمانی (بررسی سازه تحت تمام طول زلزله) را توصیه می کنند که بسیار زمان بر است زیرا گام زمانی شتاب زلزله به طور معمول خیلی کوچک است. بنابراین چنانچه تحلیل تاریخچه زمانی را بتوان با گام زمانی بزرگتر انجام داد، البته بدون از دست دادن دقت، بسیار مفید خواهد بود. در این مقاله یک روش برای ساده سازی رکورد زلزله برپایه ویرایش تبدیل فوریه آنها معرفی شده است. برای این هدف در ابتدا طیف فوریه رکورد زلزله محاسبه شده سپس با برنامه کامپیوتری که توسط مولفین تهیه شده است یک طیف فوریه تولید شده و سپس رکورد جدیدی با استفاده از تبدیل معکوس فوریه با استفاده از گامهای زمانی نسبی بزرگ، محاسبه شده بر مبنای تمام فرکانسهای زلزله اصلی (که این هم معمولا 5 تا 10 برابر بزرگتر از گام زمانی رکورد اصلی زلزله است) تولید و پر واضح است که تحلیل تاریخچه زمانی با استفاده از این رکورد ساده شده زمان بسیار کمتری را صرف خواهد کرد. نتایج عددی نشان داد بیشترین مقدار پاسخهای بدست آمده با استفاده از رکورد ساده شده وابسته به نوع سازه و خصوصیات زلزله در حدود 5 تا 10 درصد خطا دارد.

با توجه به آسیبهای ناشی از زلزله های گذشته در سکوهای فراساحل که از سازه های بسیار حیاتی در صنایع نفت و گاز هستند، دستیابی به طراحی لرزه ای اینگونه سازه ها با قابلیت اعتماد بالا از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مطالعه یک سکوی نفتی از نوع جاکت با ارتفاع 304 فوت و با عرشه ای با ابعاد 964 فوت و وزن 290 میلیون پوند به کمک تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی (Nonlinear Time History Analysis - NLTHA) که روش تحلیل لرزه ای با قابلیت اعتماد بسیار بالا است، مورد بررسی قرار گرفته است. در ابتدا با انجام تحلیل های استاتیکی غیرخطی به تشخیص اعضای بحرانی تر جاکت بر اساس محدوده ی تغییرشکل خمیری انها پرداخته، سپس با استفاده از شتابنگاشت های سه مولفه ای 100 زلزله که دربرگیرنده ی محدوده فرکانسی گسترده ای هستند و با همپایه نمودن 3 تراز PGA به شتاب های 0.3 g،0.65 g ، g به اجرای NLTHA پرداخته شده است. با استفاده از نتایج NLTHA احتمال صدمه اعضای بحرانی مورد مطالعه قرار گرفته و بدین ترتیب قابلیت اعتماد سکوی جاکت ارزیابی شده است. با توجه به اینکه اعضای سازه ای متفاوت جاکت اثرات متفاوتی بر روی پایداری سکو دارد، برای هر عضو بحرانی سازه ضریب اهمیتی خاص بر اساس نوع، موقعیت قرارگیری و جهت قرارگیری آن عضو در نظر گرفته شده و با ترکیب قابلیت اعتماد اعضای بحرانی با ضرایب اهمیت ویژه شان قابلیت اعتماد کل سازه ارزیابی شده است.

یک روش عددی سریع و کارآمد تحت عنوان روش نیوتن- کاتس- تتای چهار نقطه ای (Newton-Cotes-4P-θ Method)، برای تحلیل تاریخچه زمانی سیستم های سازه ای یک درجه آزادی (‏SDOF)‏ تحت اثر زلزله ارائه شده است. این روش از فرمول عددی نیوتن- کاتس- تتای چهار نقطه ای برای حل معادله حرکت استفاده کرده و سیستم های خطی و غیرخطی را نیز پوشش می دهد. در این روش هرگونه بارگذاری از نوع نیرو های خارجی وابسته به زمان و یا تحریک لرزه ای، قابل اعمال به سیستم دینامیکی بوده و تحلیل آن امکان پذیر است. مزیت مهم فرمول بندی جدید سهولت اجرا، سادگی محاسبات و دقت بالای آن در مقایسه با سایر روش های مشابه خود مانند انتگرال دوهامل و روش های نیومارک- بتا (Newmark-) و ویلسون- تتا (Wilson-) می باشد. متعاقباً سطح دقت روش ارائه شده در حد روش های شبه تحلیلی انتگرال دوهامل بوده و سرعت پردازش آن نیز، مشابه روش های انتگرال گیری گام به گام نیومارک- بتا و ویلسون- تتا می باشد. قابل ذکر است که فرمول بندی جدید ارائه شده برخلاف روش نیومارک- بتا غیرخطی، نیاز به اجرای یک روند مستقل مانند تکرار نیوتن، برای لحاظ اثرات غیرخطی ندارد؛ بلکه تکرار یک سری محاسبات ساده منجربه همگرایی رفتار غیرخطی خواهد شد. علاوه برآن، روش حاضر در هنگام تحلیل سیستم های دارای دوره تناوب کمتر از 0.15 ثانیه و نسبت میرایی کمتر از 0.02، عملکرد بهتری دارد و دارای پایداری مؤثر، سرعت همگرایی بالا و دقت کافی جهت تحلیل سیستم های دینامیکی بوده و به سادگی قابلیت اجرا دارد. نتایج عددی، مؤثربودن روش جدید را در مقایسه با انتگرال دوهامل و روش های نیومارک- بتا و ویلسون- تتا نشان می دهد.

امروزه نیازهای موجود در طراحی سازه ها از جمله وزن کم و استحکام بالا در علم مهندسی سازه، امکان ایجاد ارتعاشات ناخواسته و مخرب را در این سیستم ها افزایش داده است. همچنین استفاده از نرم افزار های کامپیوتری برای مدل سازی نمی تواند به تنهایی به طور دقیق رفتار دینامیکی سازه ساختمانی را پیش بینی نماید. به همین دلیل رویکردی اساسی به تکنیک های تجربی ایجاد شد و سبب ایجاد پیشرفت در زمینه آنالیز مودال گردید. در سال های اخیر آنالیز مودال به عنوان ابزاری جهت تعیین و ارتقا مشخصات دینامیکی سازه ها استفاده شده است: مدهای ارتعاشی بدست آمده از تحلیل مودال برای فهم صحیح رفتار سازه مفید می باشد. همچنین از مدهای بدست آمده از آنالیز مودال در تحلیل های تاریخچه زمانی مودال و تحلیل شبه دینامیکی طیف پاسخ نیز استفاده می گردد. نکته قابل توجه در تحلیل مودال این مطلب می باشد که در هنگام استفاده از تحلیل مودال دو نوع حالت تحلیلی با نام های حالت بردار ویژه و حالت بردار ریتز وجود دارد. یافتن بهترین روش بین دو حالت در تحلیل مودال بر روی پاسخ های سازه ها بسیار مهم می باشد، تا به امروز مطالعاتی گسترده و جامع در این زمینه صورت نگرفته است. با توجه به اهمیت این موضوع، در این پژوهش به بررسی ارزیابی دقت بین دو حالت بردار (ریتز) و (ایگن) در تحلیل مودال پرداخته خواهد شد. در انتها مشاهده شد که تحلیل مودال ناشی از بردار ایگن دقت بیشتری نسبت به بردار ریتز دارد و نتایج حاصل از تحلیل مودال ایگن به واقعیت نزدیکتر است.

بهره­گیری از فضاهای پیراشهری به عنوان کالاهای استراتژیک و مقرون­به­صرفه جهت توسعۀ خوشه­های نوآوری، شهرها را به سمت تحقق توسعۀ پایدار و اکوسیستم نوآور بر مدار اقتصاد دانش­بنیان رهنمون می­سازد. هدف این پژوهش، شناسایی و استخراج مراحل تکوین و توسعۀ خوشه­های نوآوری جهت کاربست آن در فضاهای پیراشهری است. روش پژوهش حاضر، از لحاظ ماهیت، کیفی، ازنظر هدف، کاربردی-توسعه­ای و از نوع مطالعات ثانویه با رویکرد مرور سیستماتیک ادبیات منطبق بر فرآیند هشت مرحله ای اوکلی(2015) است. جامعۀ آماری شامل مقاله­ها، کتاب­ها و پایان­نامه­های مربوط به خوشه­های نوآوری شهری، ­از سال 2000 تا 2023 است. حجم نمونه شامل 32 منبع می­باشد. بر اساس نتایج پژوهش، بیشترین منابع پژوهش مربوط به سال­های  2018-2023 ( 62 درصد منابع) و پایگاه­های داده­­ای ساینس دایرکت و اشپرینگر است(به ترتیب 28 و 22 درصد منابع). بر اساس نتایج حاصل از تحلیل منابع، 113 کد بر تکامل و توسعۀ خوشه­های نوآوری شهری جهت کاربست آن ها در فضاهای پیراشهری تأثیرگذار هستند که در 26 مقوله مشتمل بر برنامه­ریزی راهبردی، پیش­نیازها، سازمانی، مدیریت، ساختار جمعیت، محیط فرهنگی، خدمات، مدیریت دولت، الزامات فرهنگی، زیرساخت اقتصادی، مالی، ساختار صنعتی، انباشت صنعتی، سطح اقتصادی، نوآوری فناورانه، موقعیت جغرافیایی، ارتباط صنعت-دانشگاه، مقیاس شهر، محیط اکولوژیک، طراحی و محیطی طبقه بندی شده اند. این مقوله ها در هشت کد محوری متشکل از نهادی، اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، انباشت جغرافیایی و فضایی، زیرساخت و غیره طبقه بندی شده اند. مراحل توسعه و تکوین خوشه­های نوآوری شامل مرحله پیش­خوشه و ظهور خوشه، راه­اندازی، فاز رشد خوشۀ پسین، پایداری، زوال و درنهایت سازگاری خوشه­ای، جهش یا فرسودگی است.